شاید این کافی باشد برای بیان احساس زندگی

>>>>؟؟؟

تو به من خنديدى و نمي دانستى

 من به چه دلهره از باغچه همسايه

سيب را دزديدم

باغبان از پى من تند دويد

سيب را دست تو ديد

غضب آلود به من كرد نگاه

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

و تو رفتى و هنوز

سالها هست كه در گوش من آرام

آرام

خش خش گام تو تكراركنان

مي دهد آزارم

و من انديشه كنان

غرق اين پندارم

كه چرا

خانه كوچك ما

سيب نداشت

آنه، تکرار غریبانه ی روزهایت چگونه گذشت،
وقتی که روشنی چشم هایت در پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود؟
با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکی ات،
از تنهایی معصومانه دست هایت.
آیا می دانی که در هجوم درد ها و غم هایت و در گیر و دار ملال آور دوران زندگیت، حقیقت زلالی دریاچه ی نقره ای نهفته بود؟

آنه... اکنون آمده ام تا دست هایت را به پنجه ی طلایی خورشید درستی بسپاری و در آبی بیکران مهربانی ها به پرواز درآیی!
اینک آن شکفتن و سبز شدن در انتظار توست.
                                                                    در انتظار تو... !

و چقدر فرصتمون کمه ...

دوست دارم يه روز تو هم اسم منو صدا كني
زخمي كه به دل زدي به مرهمي دوا كني
حالاكه براي تو با خاك راه برابرم
چي مي شه گاهي اگه به زير پا نگاه كني
تو دل و جون مني بخت گريزون مني
مي شه گاهي گذري بر من بي نوا كني
من و اين طاقت كم
عشق تو با اين همه غم
به خدا كوه غمو مشكله جا به جا كني
كفتر بام توام ، رام توام، راضي نباش
كه پر و بال منو بشكني و رها كني
عشق تو به قيمت جووني و جون منه
تو مي خواي جون من و جوونیمو فدا کنی؟

                       آخه عشق یه عاشق با ندیدن کم نمیشه